Derde schoolweek en het was een lange. De eerste dagen was de juf ziek, maar spijtig genoeg de pestkoppen niet. Deze keer blijkt zelfs dat ze zich organiseren in groepjes en tot stampen en schoppen overgaan. Dinsdag was het Nico zijn beurt, donderdag rinkelde de telefoon want toen kwam Yonas vol krassen in zijn gezicht thuis en die mama moest met iemand praten. Raar, dat ze altijd mij daarvoor pikken. Vrijdag had Nico dan een woedebui omdat de andere kinderen de regels niet volgen. In deze maatschappij wordt het volgen van regels immers bestraft maar mijn zoontje heeft dat nog niet begrepen, gelukkig. Dus daar stond de juf weer achter me, ook om te praten. En dan vraagt men soms waar mijn energie naar toe gaat.

Langzaam aan herstel ik van de confrontatie met het verleden, die mijn huisdokter op mijn dakje heeft gegooid. Spijtig genoeg zijn die mensen helemaal niet psychologisch begaaf, maar ondertussen zit ik er wel mee. Op het moment dat de psycholoog me een beetje meer vrijheid geeft.

Maar er staat te veel op het programma, nu is het vooral het werk volhouden. Maar ook is er vandaag een cultuurhappening aan het einde van de straat op het kerkplein, gekoppeld aan het verkoop van afgedankte boeken door de bibliotheek. En er heeft iemand me ingefluisterd dat zelfs aan winkels de paddestoelen uit de grond komen. Misschien moet ik daar ook maar werk van maken.