Lieve mensen,

 

Maak me eens slim wat is hyven in godsnaam. Klaarblijk mis ik weer iets. Waarom pesten mensen elkaar om over stalken nog maar te zwijgen. Is het niet beter je mening te zeggen en desnoods op diplomatische wijzen elk zijn eigen weg te gaan. Waar is het respect voor de medemens gebleven in deze moderne tijd. Zijn wij nu echt het essentiële in het leven uit het oog aan het verliezen.

Wat mij betreft heb ik besloten Nico terug in therapie te laten gaan, hij heeft nu nood aan zijn "beste vriend". Voor mij is het belangrijk dat je jezelf goed voelt maar ook een ander niet onnodig pijn doet.

Sta hier op space, in een zotte bui hebben ze me zover gekregen. Maar als ik het niet wou doen deed ik het ook niet. Als ik ermee zou stoppen zou ik bepaalde mensen missen en me zelfs zorgen over hen maken. Klinkt raar niet, je ziet (of hoort) elkaar niet en toch ken je elkaar en voel je elkaar aan op een intens vriendschappelijke manier. En je selecteert wat jij wilt. Tot hiertoe heb ik nog niemand geblokkeerd. Wel eens geselecteert, ik ken liever iemand intens als dat ik nummertjes verzamel.

O jeetje ga stoppen of ik begin nog als een oude dame te klinken.

Groetjes iedereen

Therapie gisteren was weer hard maar leuk werken. Kreeg ondersteuning na het dillema van Nico, jullie moeten weten dat d psycholoog die me nu beleid in het verleden Nico heeft begeleid.

Gisteren, kon Nico niet uit zijn bed en vandaag ook niet. Psychologisch is hij dan een klein wrak. Hoe voelen wij ons als we oververmoeid zijn. Dit gaat zo al enkele maanden zijn gang naar de papa -weekenden.

Vanmorgen de telefoon gepakt en aan mijn ex proberen duidelijk te maken dat slapen een basisbehoefte is van een kind. En ja ik weet better, maar soms wordt het teveel. Doch blijft het stom want je krijgt dan de rest over je. Want jij bent een slechte moeder, jij kleed hem niet goed, etc...

Ja, éénmaal een zwart schaap altijd een zwart schaap.Maar het is nu eenmaal zo dat modieus gekleed gaan en naar de norm leven en ik niet meer samen gaan. Heb een artikel geschreven over scharrelkinderen dat ik hier wel eens zal publiceren. Maar kledij is kledij en leven gaat voor een broek moet warm en mooi zijn in jouw ogen en de rest... Zoals mijn broer zou zeggen "En so what !!"

En lieve dame (met de paarse vleugels) ben nog altijd aan het afkicken, begint echt gevaarlijk te worden, krijg de kuisziekte nu...

 

Help ik verdrink......

 

Maandag, therapiedag altijd een moeilijke dag. En toch een dag waar je naar uitkijkt.

Stressniveau is sinds gisterenavond met een doodvermoeide Nico, die thuiskomt van de papa erg gestegen. Hoe moeilijk papa het ook maakt mentaal gezien zie je Nico steeds sterker en sterker worden.

Nu nog mama en we komen er nog wel. Ga een harde tante worden met de tijd, ....nee hoor. Wat niet in de aard ziet, kun je ook niet kweken. Zal altijd te zacht blijven.

Weekend was veel te druk en leuk, morgen zal beter zijn. Vanavond kan Nico vroeg in bed en morgen zal ik met hem eens een stuk klei de baas gaan.

Groetjes iedereen,

Vicky

 

Oké ik beken ben nostalgisch op de kermis in Kruibeke staat zo'n schommel met bootjes zoals er in mijn jeugd ook stond op de kermis. Ga vandaag terug om er foto's van te pakken.

Voor zij die het willen weten, een kabouterke is een bijna voor een biertje uit Houffalize dat La Chouffe noemt. Lekker donker bier (licht is ook beschikbaar) dat voor de kermis uitzonderlijk verkrijgbaar is en dan nog wel van het vat.

Voor de rest ben ik inderdaad  in een afkickbui, buiten het slecht slapen, is er echter een overschot aan energie, die dan ook in het huishouden wordt gestoken. Dan neem ik het slecht slapen er heus bij hoor.

Verder nieuws later.

Groetjes,

Vicky

Oké meisjes en jongens,

 

Voel het ben niet te doen, als psychiatrische patiënt cold turkey gaan zijn ze overspannen in de goede zin van het woord. Niet verder vertellen maar heb al drie dagen fanatiek geweigerd mijn medicatie in te nemen.

Slaap nu wel slecht 's nachts, maar voor de rest heb ik nu energie over en dan moet ik nog gaan kabouteren in Kruibeke. Gisteren was de buurvrouw ruzie aan het maken zodat ik niet kon slapen. Wie zou er wakker zijn om lastig te vallen, de cinema-uitbater blijkt het slachtoffer van dienst te zijn. In mijn bed liggend stuur ik hem over de GSM een berichtje : "slaapwel". De zot antwoord terug en we zijn vertrokken. Luister maar : "slaap lekker,  groentjes".De opsomming van groentjes worden gemaakt en een uur later zijn we gestopt zal pauze geweest zijn in de cinema vermoed ik. Stop zien was "In bad met selder ?". Vraag me niet meer wat er tussen kwam.

Vanmorgen ben ik op 6.30 uit mijn bed gewipt, en in bad gekropen. Na het bad eventjes een SMS "Goedemorgen, al in bad geweest zonder selder !". De sukkelaar die nu nog ligt te slapen, zal weer eens lekker lachen.

Nu is mijn afwas gedaan, mijn konijn zijn melkaccident opgekuist. De buurt van 7.30 geterroriseerd met Green Barrets, Freddy Quin en Gilbert Becaud, volle bak. Ik niet slapen, jullie nu wakker. Heb het al mogen horen. Ga ik naar Kruibeke boodschappen doen en kabouteren.

Groetjes

Vicky

 

PS : konijnen-melk accident heb je als het konijn een melk blik lek bijt en je het 's morgens maar merkt.

 

Oke, de week is om. Dit weekend is Nico naar Papa, en ik heb een uitnodiging voor naar Kruibeke kermis een kaboutertje te gaan drinken. Voor de rest zal een zekere cinema-uitbater me ook wel lastig vallen en ben ik van plan eens een wandeling te doen als ik daar te minsten tijd voor zal hebben en zin. Het zal zo snel weer maandag zijn. En dan trekken we naar Sint-Niklaas voor de wekelijkse therapie afspraak.

Voor de rest zijn we van alles en nog wat aan het doen.

Groetjes,

Vicky

Mijn lieve zoon, blijkt te lief en eerlijk en betaalt daarvoor de tol. Ik beschouw mijn zoon als een HSK (en me zelf als een HSP), dwz een Hog Sensitief Kind. Geen ziekte of afwijking hoor, gewoon een kind dat meer prikkels opneemt uit zijn omgeving en situaties en deze ook moet registreren en verwerken, waardoor alles al eens wat moeilijker gaat en het water hem vaak aan de kin staat.

Voorbeeld hiervan is het voorval van huiswerk. Mijn zoon krijgt een oefening wiskunde mee uit zijn werkschrift en doet die (toen nog) zonder zagen of klagen. Bij verbetering in de klas blijkt dat heel de pagina moest gedaan worden. In tegenstelling tot zijn vriendjes die gewoon de verbetering invullen, biecht hij zijn vergissing op aan de juf. Die gewoon de huistaak terug meegeeft.

Maar onmedegenloos als kinderen zijn, vliegen er een paar met opmerkingen op zijn dak. Een ander kind zou dit gewoon wegvegen bij Nico blijft het echter hangen. Gevolg hij wil niet meer naar school, en geen huiswerk meer doen. En moeder zit met zoon aan de tafel om het huiswerk gedaan te krijgen. Zijn juf merkt het ook en knipt de weekopdracht in stukjes en geeft hem alle dagen een beetje mee.

En nu het pluspunt van het verhaal, de juf die van hoogsensitiviteit niks weet herkent het verhaal en vraagt informatie en leent tot zelfs enkele boeken. Voor de tweede keer in zijn 4 jarige schoolcarrière (ik reken uiteraard de kleuterschool niet me) ontmoet ik een juf die mee wil werken en samen kunnen we er voor gaan.

Groetjes

Vicky

Vrijdag, en nog altijd snotterdag. Moet dringend eens in gang springen. Konijn gekocht en dat zou eens in de pot moeten verdwijnen voor morgen en die 4 kilo kleine aardbeitjes in de diepvries voor in de winter. Maar hoofdpijn en lopende neus beletten het vlot werken.

Voorlopig nog eventjes van mijn zoontje genieten voor hij terug naar school moet. Gelukkig voor hem is hij het weekend bij mij en kan hij lekker uitrusten, en gewoon zijn gangetje gaan.

Groetjes en prettig weekend iedereen.

Vicky

Lieve dames en heren, overlaatst heb ik met mijn zoontje gekleid. En dit kwam eruit : een eierdametje met wel veel eitjes voor 1 kippetje maar ja.

Dinsdag en de eerste week van mijn volledig werkloosheid, en al drie dagen ziek gemeld wegens een bovenste luchtweginfectie. Dat op zichzelf is niet erg hoor, maar behandeling kan enkel lokaal, en koorts dwingt mij enkele dagen in mijn bed. Gelukkig zijn de mensen die geen maagontsteking hebben of er toch al niet maanden met rondlopen.

Gisteren toch naar mijn psycholoog geweest. Ik vind dit enorm belangrijk, en hoewel het langzaam gaat helpt het. Wegsteken van het probleem is niet meer aan de orde, ik heb besloten het te verwerken. Toch zal ik dat in mijn eentje moeten doen, want als ik de schuldigen aanwijs ben ik vervolgbaar voor eerroof. Weet dat in dit land het slachtoffer weinig rechten heeft, niet alleen nemen ze schuld en schaamte bij zich, als ze dit overwinnen mogen ze het nog niet van de dakken schreeuwen. Want er zijn geen bewijzen of onvoldoende bewijzen.

Toch ben ik bij het opstaan voor het eerst in jaren in de badkamer gedoken en een deel van mijn lichaam goed verzorgd. Er verscheen een geschminkte mama, met blinkende ogen. En tussen ons gezegd wel een beetje trots op zichzelf uit de badkamer.

Wel dat was het wel weer voor vandaag. Straks moet ik Nico naar school doen.

Groetjes,

Vicky

Oké, vandaag zit ik dus al vervroegd thuis. Gisteren ging ik even om een attest naar de arbeidsgeneesheer en die schreef me onmiddelijk thuis. Dus nu is het uitkijken naar een andere job. Deed wel raar aan, maar ik zie het als een nieuw kruispunt in mijn leven.

Groetjes

Vicky

Weer eventjes geleden dat ik hier geweest ben. Maar het was ook wel weer druk, veel te druk. Zondag was ik aan het bekomen van het vuurwerkavontuur, toen een lieve politie-agente aan mijn voordeur verscheen. Niet alleen had zo een collega bij maar ook was ze vergezeld van vier brandweermannen. Ze kwammen een olievlek, zaterdag nacht ontstaan door een zatlap die op een parkeerbeugel reed opkuisen, en of ik mijn auto kon verzetten. En wat gebeurt er dan natuurlijk, iedereen buiten en maar praten en lachen, de auto verzetten heeft dus meer dan één uur geduurd.

Zo is een dag natuurlijk gauw gevuld.

Maandag gaan werken bij L&L, het wegblijven wordt door hen goed aangenomen net als mij hebben ze het zien aankomen. 's Middags even over de winkel voor geld en tonic voor mijn pikkelende buurvrouw. En dan naar de psycholoog, nodig en heel vermoeiend. Maar dan toch gauw naar de vakbond om de papierenwinkel voor te bereiden. Blijkt dat ik best nog eens naar de arbeidsgeneesheer passeer dus naar huis en bellen en Nico ophalen. Parkeren en naar de apotheek rennen voor nieuwe geneesmiddelen en die dag zit er ook weer op.

Gevolg vandaag na het werken recht zonder eten een paar uur mijn bed in. Dan even naar hier gekomen, maar afgeleid geweest door een aangename telefoon. Dus maar even om Nico geweest, de buren gerustgesteld dat ik nog leef. Met andere woorden, een uurtje buitengezetten en nu gaan eten. En dan denkt de huisdokter dat ik me verveel, ja wanneer dan wel.

Tot morgen iedereen.

Groetjes

Vicky

Vandaag wakker geworden, en als eerste job naar de buurvrouw met geopereerde knie, kijken of ik naar de bakker moest. Dan eventjes ontbeten.

En nu eventjes hier aanwezig, vond twee leuke reacties op mijn vorige weblog. Waarvoor veel dank.

Het niet meer werken, heb ik al geaccepteerd. Daar ik reeds lang sukkelde en wist dat ik op mijn laatste benen liep. Nu komt er een nieuw leven, maar eerst er nog een weekje uitpersen zodat we waardig afscheid kunnen nemen van de mensen die ik geholpen en heb, en in de toekomst nog steeds zal bijstaan.

Gisteren, naar het vuurwerk gaan kijken. Tommy stak voor de eerste keer vuurwerk af, om half elf in Boom. En natuurlijk halfelf werd tien voor elf, want de brandweer liet op zich wachten. Dan met kleine oogjes terug naar huis en bed in.

Vandaag dus maar een lui lekker dagje, een beetje uitblazen.

Groetjes

Vicky

Het was gisteren het dagje wel weer. Werken gaat moeilijker en moeilijker en nu begint mijn tweede knie ook zijn kuren te krijgen. En wat gebeurt er dan je wordt ontslagen om medische redenen.

En hoewel het zeer spijtig is voor mijn mensen is het nu vooral geestelijk een opluchting voor mij. Na de papierenwinkel ben ik aan de beurt.

Gisteren naar de dokter geweest om bij mijn werkloosheidsdossier een medisch attest toe te voegen, medicijnen en een afspraak om binnen veertiendagen bloed te nemen.

Ik werk nog één week, dat wordt dus een week van afscheid nemen en dan ga ik mezelf revalideren (later meer).

Ondertussen heb ik eergisteren in totaal zomeer eventjes 15 uur geslapen, wat naar mijn hart en hersenen momenteel van mij verlangen. Ze zeggen dat op een duidelijke manier en wat gebeurt als je niet luistert. Wel dan sta je in de winkel en weet je de code van je bancontact die je meermaals in een week gebruikt niet meer. Oei... Gelukkig genoeg geld bij. Stel je voor indien dit niet zo was.

Voor iedereen een fijn weekend gewenst en groetjes.

Vicky

Lieve vrienden en boerreman,

 

Spring eventjes binnen, ik heb de computer opgezet voor eventjes een beetje schrijfwerk door te sturen. Die arme man wordt na therapie gebombardeerd met een schrijfwoede, maar hij kan er blijkbaar goed tegen.

Voor de rest is het hier vrij druik. De bakstenen vallen letterlijk van de gevel. En als je de deur opendoet loop je nu recht op ijzeren steunpilaren of stoere aannemers die er het hunne van denken.

Voor de rest is er werken en huishouden en de dagelijkse sleur.

Groetjes,

Vicky.