Gisteren, waren we weg om één uur. Geen last van luidruchtige buren, geen telefoons, geen internet en geen sollicitaties. Want geloof me vrij momenteel is dit laatste een fulltime job. We hebben een fikse tour gedaan van de Groenplaats via de Lange Nieuwstraat naar de Jezusstraat. Vervolgens naar de Brede Rodestraat met de tram. Maar tevoet via de begijnenstraat naar de Groenplaats terug. Om nadien de auto naar Kruibeke te nemen en bij Werner een trapistje te gaan drinken.

Trouwens Werner had goed nieuws, zij spijsverteringsstelsel is OK. Niks maligne dus.

Maar 's avonds was ik wel heerlijk moe. Ja, het heeft eens deugd gedaan.

Nu komt het zware werk mijn zoontje komt na een maand papa vandaag naar huis. Ik ben blij en angstig tegelijkertijd. Hopelijk heeft hij het daar goed gehad.

Groetjes

Vandaag geen sollicitatie en geen facebook. Neen, vandaag lekker een beetje rommelen en straks met de buurvrouw eens een stevige stadswandeling.

En Jurrie AVEVE heeft goede produkten om te bakken, maar ook veel recepten op zijn website. Misschien moet je daar eens een kijkje nemen. Trouwens we zien nog een klein stukje Antwerpen van op ons terrasje, hoor.

Groeten

Facebook gaat dus gewoon door. Gisteren verschoot ik me een bult, terwijl ik iemand vraag om (nu niet lachen) te komen oogsten op mijn boerderij. Val ik weer op dezelfde mensen. Ik kende de dame niet. Maar nu dus wel, het gaat over een 54 jarige dame, juist alleen gevallen. Ik heb nog veel meer van haar problemen gehoord. Wat normaal gezien zo'n kille bedoeling is, wordt nu een diepe chat. En weer ken ik iemand nieuw.

Voor de rest is mijn broodje gelukt, en misschien moet ik mijn boeken eens ter hand nemen en wat meer proberen. Maar dat gaat voorlopig eventjes nog niet. Ik heb nog niet zo heel veel energie, en ze wordt toch o zo snel opgeslorpt. In de negatieve burenruzies en in solliciteren. Wat voorlopig eventjes een vaartje neemt. Ik zou graag persoonlijk assistent worden, maar dan niet van zo'n deftige heer op een bureau. Maar voor mensen in nood, de zogenaamd zwakker in onze maatschappij. Doelgroep is hier de gehandicapten en bejaarden. Ja, ik kan het niet laten.

Ondertussen stuurt mijn nieuwe begeleider vanuit het tewerkstellingsbureau, me naar een job als bediende in een interim. En onmiddelijk heb ik iets van dat ben ik niet hoor. Ik hoor niet thuis in een jong dynamische team. De slagen en vernederingen en mijn jeugd, hebben me niet bepaald dynamische gemaakt, eerder anti-agressief. Ik begrijp wel dat hij afgaande op mijn dossier meer wilt, maar deze dame wilt nu echt niet voor het geld gaan? Neen, mezelf zijn en anderen helpen is veel belangrijker. De tweede job die hij aanbied, het begeleiden van allochtonen naar werk toe in het tewerkstellingsbureau, zou me al veel beter afgaan. Hoewel, mijn vingertje zou wel eens kunnen moe worden van het omhoog houden. Ben nu eenmaal ook geen berispend persoon.

Hoewel wel een strenge mama, maar dat ligt anders. Die is van jouw, en jij draagt er de verantwoordelijkheid voor.

Trouwens die cake, is gisteren dus ook niet gelukt met al dat gedoe.

En nu ben ik ondertussen al van het drie uur wakker. De wereld slaapt rondom mij. En ik zit naar de lichtjes van de Schelde te kijken. Het gaat weer een moeilijke dag worden.

Maar we zullen proberen positief te blijven en het rustig aan te doen.

Neen, ik ben niet letterlijk verhuisd. Maar het blijkt dat het net heel groot is. En onder invloed van anderen eens gaan kijken naar facebook. Met andere woorden, daar zitten we nu ook. Hoe we het gaan doen. Weet ik niet, zeker niet als ik werk vind.

Maar ik mis iets op facebook: woorden. Het gaat er veel losser aan toe. Maar al is het leuk een virtueel boeket naar iemand te sturen. Het is geen uitlaatklep. Misschien dat ik daar wel eens iets aan ga veranderen. Ofwel blijf ik gewoon hier schrijven. Ofwel kopieer ik alles ook naar daar.

In ieder geval vandaag is het bakdag: ben gisteren wegens omstandigheden iets gaan eten. Het was lekker met vers gebakken brood bij. En nu ga ik vandaag mijn broodmachine uit de kast halen en ik heb ook wel zin in een lekker cake. Alleen voor mij, want Nico komt vrijdag pas thuis.

Ik heb hem gemist die rakker die een hele maand weg is geweest. Dat gecombineerd met slaapgebrek door de buren, heeft me weer in een diep dal gebracht. Maar ik ben er uit geklommen zoals gewoonlijk. Maar het is duidelijk dat je in zo'n dal het liefst alleen zit en schrijven gaat dan moeilijk. Waarvoor mijn oprechte sorry.

Het is nu helemaal niet warm buiten en het voordeel van veel te vroeg op is dat je die frisheid binnen kunt laten stromen. Nadeel is dat de dag lang en moeilijk beloofd te worden. Nog een voordeel het is stil geen burenlawaai om drie uur als ik opsta.

Ja, hieruit lijdt je af dat het inderdaad weer eens zover was. De dag begon gisteren nochtans goed mijn keuken was gisteren inclusief plafond tegen de middag helemaal onder handen genomen. Dus met een blij gemoed dat ik terug een beetje in mijn plooi val naar boer Herman om eitjes, aardappelen en aardbeien. Die laatste had hij niet meer, dus ook nog naar de groentenwinkel. En dan een trappistje gaan drinken bij Werner, eventjes omrijden voor een praatje en een drankje lijkt me altijd leuk. Het was er echter superstil. De warmte weet je wel!

Dus maar naar huis, en nu niet lachen. Een lekker kom warme wortelsoep deed deugd, deze wordt gevolgd met ribbetjes. En daar begint de miserie, de buren komen thuis en het is ruzie. Ik laat mijn dag niet verpesten en besluit me naar de badkamer te begeven voor een relaxerend badje met boek lezen natuurlijk. De ruzie wordt zo hevig dat ik me afvraag of ik het bad moet verlaten op de politie op te bellen.

Een halfuur later sta ik terug boven, nu wetende dat de ruzie om geld en werk gaat. Niet dat ik daar iets mee ben maar ja ik kan er moeilijk naast luisteren. De TV op, oeps TV welke TV dringend nieuwe nodig één die boven de discotheekbas van hiernaast gaat. Maar dan krijg ik waarschijnlijk hoofdpijn van mijn eigen TV in plaats van hun muziek. Om acht uur geef ik het op, ik koel mijn woede nog even door op de muur te bonken. Neem een dubbele slaappil met de rest van de avondpillen en kruip in bed. En zo sta je dan om drie uur op, geeft je bloemen water en hoort de natuur stilaan wakker worden.

De buurvrouw heeft me gisteren nog gezien na mijn avontuur met de muur en schrok duidelijk. De discussie die ik voor het inwerken van de pillen hoorde was daar duidelijk het gevolg van.

En nu genoeg gezaagd ga verder werken op de laptop.

Doei