Jullie gaan het niet geloven, maar na het crashen van de harddisks, was de Windows zelf aan de buurt. Weer een paar dagen zonder dat rammelding. Begin dat nu wel echt beu te worden.

Ondertussen zijn d eindtoetsten op 't school begonnen. En wordt er elke avond gestudeerd met mijn tienjarige zoon. Vandaag is het test over lieveheerstbeestjes en slakken.

Ook mama moet gaan testen, die mag nog eens op sollicitatiegesprek gaan. Dus al bij al een gezellige drukte voor het verlengde weekend.

Groeten,

Vicky

Ja, vandaag niks nieuws te vertellen. Ben weer aan het kankeren. Psycholoog zegt dat ik in plaats van me schuldig te voelen voor dingen me eerder verantwoordelijk moet voelen. Nu vraagt hij wel veel vinden jullie ook niet.

Ondertussen zit het wel al een week rond te draaien in mijn hoofd en dan vooral 's nachts. Terwijl mijn steunverband me wakker houdt van het jeuken.

Ook mijn zoontje heeft het moeilijk een onvoldoende op meten, alsook een daling in zijn andere punten. Plus twee onvoldoendes op gedrag bewijzen dat het zo niet verder kan op 't school. Vooral omdat de juf en ik ervan overtuigd zijn dat hij veel beter kan. Dus werk aan de winkel op alle fronten te gelijkertijd.

Maar hier op space, vliegen er gelukkig vrolijke bijen rond. Die mijn hartje een beetje verwarmen en me zin doen krijgen in thee met honing en een boterham. Groetjes iedereen.

Ja, tijdje geleden dat ik hier ben geweest. Maar mijn reorganisatie woede is nog niet over. Na de crash van de computer is het wel gemakkelijker alles terug eens vast te nemen en een goede plaats te geven op dit ding.

Ook in het persoonlijk leven begint het tij te keren. 't Werd tijd, na zoveel jaar van angst en schrik begint die op te slaan in woede. Hetgeen naar 't schijnt een logische stap is, maar één die meer energie geeft als de angststap.

Ook het zoeken naar werk ondanks de medische afkeuring begint te lukken. Het is even zoeken om in de malle molen je weg te vinden hoor. We lijken er te komen.

De rest vertel ik wel eens een andere keer. Beloof een beetje meer langs te komen. En ben goed begonnen maar mijn vingers doen pijn van het typen in het steunverband, dus eventjes rusten.

Doei, lieve mensen

Neen, niet alleen mensen crashen computers doen dat ook. En je bent altijd wel iets kwijt.

Toch is het een moment van bezinning of je dit ding wel nodig hebt.

Conclusie: het is een prachtig verbindingsmiddel met andere mensen en een krachtige informatie verzamelaar.

 

 

Met andere woorden: I'm Back, mistte jullie me ?