Ja, het gaat hier een tijdje slecht. Terwijl alles op zijn pootjes valt. Het huishouden, de relatie Nico met zijn papa en mijn broer die terug op eigen benen staat. Blijft Vicky ver achter.

Het liefst zou ik wegkruipen ergens in een berggrot, bij een vuur om gewoon te denken.

Maar dat laat deze hedendaagse maatschappij al lang niet meer toe. Neen, tijd is geld.Daarbij denkende personen zijn gevaarlijk voor een maatschappij.

Merk je heel goed in het solliciteren, van het moment dat je een gedacht hebt ben je afgekeurd. Niet omwille van het gedacht, maar voor het hebben van een gedacht. Ze hebben liever robotjes die lekker doen wat zij willen. Dat een alleenstaande moeder, moet denken om te overleven is bij hen nog niet opgekomen.

Mijn broer heeft nu na lang wachten een studio voor hem alleen. En heeft achter een lange maand mijn woning verlaten. Oef, mijn wagen en mijn routine terug. Terug koken wat ik wil, terug gewoon alleen zijn met Nico. Begin wel een oude zeur te worden vinden jullie niet.

Volgens mijn psycholoog ben ik gewoon meer aan het opkomen voor mezelf. Wat kunnen ze het mooi verwoorden.

Groeten,

Vicky

Mijn huisje wordt sinds enkele weken geïnvaseerd door mijn einige broer die zijn vriend in Nederland verlaten heeft en wacht totdat zijn studio vrijkomt. En waar ik hou van stilte en rust, en daar echt voor moeten vechten heb en nog alle dagen moet vechten om niet uit dit leven weg te gaan.

Daverd er nu elke dag door mijn huis het geluid van de TV van 's morgens, als hij opstaat (ben hem gelukkig enkele uren voor) totdat hij gaat slapen. In de week valt dit nog mee dan gaat hij werken. Maar dit weekend is een heel lang, pasen wordt niet gevierd. Hij vindt dit geen feest en mijn zoontje is niet thuis om mee te vieren. Neen, pasen werd een boek opgesloten in mijn slaapkamer, om toch een beetje stilte te hebben.

Ondertussen is de bronchitis onder invloed van antibiotica, gewoon van beestje verandert, dus dinsdag een zware dag, eerste werk naar de psycholoog 's morgens en naar de dokter 's avonds. En beide gaan hetzelfde voorschrijven, RUST.

Ja, eerst en vooral vrolijk paasweekend iedereen.

 

Voor de rest nog weinig nieuws, de zware bronchitis kluistert me vast aan mijn huis. Langs de ramen sijpelt de zon binnen en door een kiertje geniet ik van de lentegeuren.

 

Groeten,

Vicky

 

Hoera, heb de computer verovert. Mijn man nummer 1 (=konijn) zit met man nummer 2 (= broer die hier logeert) in de zetel. Mijn man nummer 3 (= mijn zoontje) zit te spelen en te zeuren om op de computer te kunnen.

Terwijl mama, met de negende zakdoek voor vandaag achter de computer zit. Ja, het is weer zo ver heb ook een virusje op bezoek. Gelukkig is deze geslachtsloos want anders zat ik met vier mannen op mijn dak.

Hoop in ieder geval dat jullie van het zonnetje profiteren, zeker de dames met dakterrasje.

Groeten,

Vicky